Italiaanse rivier, 2 letters.

Hello, hier zijn we weer voor een overzichtje van de laatste dagen. Er is internetservice in de jeugdherberg in Ravenna, gemakkelijk dus.
Vorige donderdag was het weer een dagje fietsen langs de Via Claudia Augusta, een fietspad die van in oostenrijk gans de vallei van de Adige, want zo heet de Etsch nu in het Italiaans, volgt.  Meestal vrij vlak en de autostrade is ook niet ver af meestal, maar ja alles moet die toch niet zo heel brede vallei.
Appels zijn ook niet meer zo dominant, de wijndruiven nemen stilaan over.  Trento is de stad die ik passeer, gekend van de contrareformatieconcilies van vroeger.
's Avonds gekampeerd op het erf van een wijnboer (agriturismo).  De jonge boer had het contact met gasten nodig om zijn gezichtsveld te verruimen, want met zijn collega's kon hij alleen over het weer klappen.  Kun je voorstellen dat tijdens het avondmaal zijn eigen wijn rijkelijk vloeide.
Vrijdag. Het gebergte loopt stilaan naar zijn einde.  Nog even een smallere kloof en het fietspad stuurt nog eens goed de heuvels op, kuitenbijters van 10%, leuk.  Langs een soort aquaduct dat het water uit de bergen richting Verona stuurt begint op de duur wel te vervelen. Maar het weer is goed en weldra passeren we Verona, een 3-sterren stad, allicht de moeite om te bezoeken.
De bergen zijn nu voor een tijdje enkel nog iets dat je in de verte ziet.  In de tuin van de Jeugdherberg van Montagnana kan je kamperen.
Het eerste weekend van september zijn het de jaarlijkse middeleeuwse feesten in de stad.  Een moment om een rustdag in te lassen.  Van de gelegenheid gebruik gemaakt om een handwasje te doen, een aperitiefje te drinken en wat dor de straten te flanneren op zijn Italiaans.  Alleen iets minder uitgedost allicht. 's Namiddags was alles doods, dus ook maar gesiestat.  Het was trouwens te heet om iets anders te doen.
Het spektakel, een echte middeleeuwse veldslag met ridders te paard en alles erop en er aan . Alleen ik begreep niets van al dat Italiaans gewauwel.  De kantelen (Momtagnana is nog volledig ommuurd en met toegangspoorten enzo zoals oorspronkelijk) stonden in lichtelaaie (met vuurwerk), alleh leuk om eens te zien.
Zondag en maandag was het weer anders, zwaar bewolkt, maar niet koud.  Onweders en buien her en der, maar ikzelf heb er buiten enkele druppels geen last van gehad.  't Is trouwens beter fietsen zo, zonder die hitte.  Maar ja vlak landschap, en als de wind uit de verkeerde hoek komt en nogal sterk is, is het ook afzien en gaat het niet vooruit.
De Po is de cenrale as die dit vlakke polderland beheerst.  Zware grond, alleen af en toe wat druiven en een andere bouwstijl, of we zouden ons nog thuis wanen.  Er staan ook nog veel klassieke antennes op de daken en de Venetiaanse villa's hebben ook allure.
Zondagavond op de camping in Ferrara ben ik alles te weten gekomen over het Hollandse belastingssysteem.  Nadien avondje uit in de stad met een Italiaan die zijn eerste stappen in fietsvakanties aan het zetten was (vooral om gezondheidsredenen).  Hij sprak Frans (als kind verschillende jaren in Frankrijk gewoond), dus hij kon me heel wat vertellen over de Italiaanse way of life.  We hebben het uitgetest, althans wat eten betreft, want dat kan je nergens beter natuurlijk.     
Ik zit hier een 2-tal km van het centrum van Ravenna, dus een bezoekje lukt nog wel.  Morgen na de middag komen de Apennijnen reeds in zicht in is het uit met dit vlakke land.

Groetjes en tot vermoelijk vanuit Assisi.

Jan

Do 2/9: Auer-Preabocco, 115km, 6u38, gem 17,3
Vr 3/9: Preabocco- Montagnana, 100km, 6u31, gem 15,4
Za 4/9: rustdag
Zo 5/9: Montagnada- Ferrara, 87km, 6u10, gem 16,2
Ma 6/9: Ferrara-Ravenna, 94km, 6u18, gem 14,9

Goede morgen uit Sud Tirol

Nog enkele kilometer en ik kom pas in het echte Italie.  Nu nog in het Duitstalige Zuid Tirol.  Taaltoestanden, we kennen dat.
Vorige zondagnacht en een stuk ´s morgens gans de tijd regen.  Toen het eindelijk ophield ben ik mijn tocht naar de beklimming van de Arlbergpas begonnen.  De stukken van 10% waren er iets te veel aan.  Maar met regelmatig een rustpauze (soms om de enkele 100den meters) lukte het wel.  Bijna boven begon het eerst te regenen en nadien kwam ik in een echte stevige sneeuwbui terecht.  Blij dat ik de top op 1800 m bereikt had.  Steile afdaling in de koude regen, ik ken wel leukere dingen.  Dan maar overnachten in een hotel om alles wat te laten drogen.
Dinsdag begon nog regenachtig maar na de middag kwamen er al enkele gaten in het wolkendek.  De Reschenpas (1420 m) is veel fietsvriendelijker,  minder auto´s en ook minder steil, dus ook veel meer lotgenoten.  De meesten hebben echter een stuk minder bagage bij zich dan ik. De aanloop naar de Reschenpas is de woest stromende Inn die ik lange tijd stroomopwaarts volgde.
Vooral de 6 km aan 7% klim naar Norberthohe, langs 11 genummerde haarspelbochten, was leuk.  Juist te doen om een rustig tempo te behouden, precies zoals in de echte Ronde van Frankrijk.  Maar die hun fiets weegt maar 7 of 8 kilo en zonder bagage en die coureurs wegen dan zeker zelf ook nog 20 kg minder.
Na de Reschenpas die reeds in Italie ligt nog een korte afdaling om te kamperen op een eenvoudige gemeentecamping samen met een stevige gure bergwind.
Die was er woendagmorgen nog maar met een gans blauwe hemel.  Het ging nu verder langs de Etsch,  een bergrivier, soms sterk dalend, meestal vals plat, maar ook in dalende zin.
De Via Claudia Augusta, genoemd naar een Romeinse keizer, is een fietstrace met Europese subsidie ontwikkeld, zeer druk bereden, en aangenaam voor mij, want zonnig en in dalende lijn.
De steden Meran en Bözen passeren de revue.  En naast de omliggende bergen zijn het alleen maar appels en massa´s appels die er te zien zijn.  Een zeer sterke monocultuur hier in Zuid Tirol en de oogst is momenteel bezig.
Gisteravond nog gezellig babbelend doorgebracht met een Duits koppel uit Munchen, samen met een flesje wijn. Echt eenzaam? Valt wel mee.
En nu verder weg richting Trento, Verona, de Po vlakte... en alleen maar Italiaans sprekenden ...

ciao

Jan

Dag 11: Braz-Landeck; 62 km, 5u11, gem 11,9
Dag 12: Landeck-Glurns; 81 km, 6u16, gem 13, max 60
Dag 13: Glurns-Auer, 108 km, 5u45, gem 18,7    

Omgeven door de bergen,

Nu is het toch gelukt.  Vanuit een chique hotel annex camping een internet verslagje van de voorbije week.
Dinsdag zou ik de Loreley-etappe noemen.  Met allen (fietsers,trein en auto´s) op het smalle strookje tssen Rhein en heuvels.  Gelukkig dat dinamiet de gevaarlijke rotsen in de rivier hebben opgeruimd zodat schippers niet meer bang hoeven te zijn voor sirenegezangen.  Camping was mineur,  aan een recreatiemeertje, maar iedereen al naar huis, behalve horden muggen, en gelukkig was het toilet nog open.  Mocht toch nog betalen de volgende morgen.
Woensdag en donderdag doorkruiste ik de bovenrijnvlakte.  Vlak maar de heuvels van het Odenwald zijn nooit ver weg.  De rhein laat zich ook maar af en toe zien.  Ze zit hier niet zo geklemt tussen  heuvels.  Veel bos afwisselend met landbouw.  ´t Is nog altijd goed weer.  Naast het zonnige van de voorbije dagen is het ook nog warm geworden.
Vanaf donderdag namiddag was het gedaan met het relatief vlakke.  Soms bergske op, bergske af, maar ook veel vals plat (vooral naar boven dan).  Langs de rand van het Zwarte Woud gaat het dan naar Tubingen.  De Schabische Alb, 400 hoger, is de eerste serieuze hindernis.  Maar na de inspanning lang naar beneden, naar Sigmaringen, die schone blauwe Donau.  Maar dat blauwe is enkel te zien als het mooi weer is,  en dat is nu net gekeerd.  Ik heb nog niet veel in de regen moeten fietsen, maar wel veel mijn tent nat moeten inpakken en soms zelf opzetten in de regen.  Ondertussen zijn we vrijdag en vanaf zaterdag na een tijdje langs de Donau te hebben gefietst onder een zwaar bewolkte hemel, gaat het op en af richting Bodensee.
Hier staan de campings er wat verzopen bij en krijgen we ´s nachts er nog een flinke bui bij. 
Zondag verschijnt de zon terug ten tonele.  Ik trek de Alpen in, nog lang langs de Rhein, want het is deze rivier die de Bodensee bevoorraadt met water.  De bergen rondom worden alsmaar groter.  Zelf klimmen zit er nog niet veel bij, dat is voor morgen. Ondertussen al wel wat hoger, want vals plat tikt ook mooi aan. 
Het zicht is wel imposant. al die dikke tweeduizenders rondom mij.  Voor de eerste maal zelf mijn potje gekookt.  Tot nu toe heb ik me vooral de Duitse keuken goed laten smaken (schnitsel, je kent dat wel) en overgoten met halve liters tarwebier (lekker).

Tot binnenkort aan de ander kant van de Alpen allicht

Jan

ps en ja Katrijn, jij bent er al van af, voor mij begint het morgen, Arlbergpas en twee dagen later Reschenpas.

Dag 5: Koblenz-Leeheim, 134 km, 7u48, gem 16,4
Dag 6: Leeheim-St Leon, 98 km,6u19, gem 15,6
Dag 7: St Leon-Merklingen, 101 km, 6u50, gem 14,7
Dag 8: Merklingen-Sigmaringen, 115 km, 8u, gem 14,4
Dag 9: Sigmaringen- Kressbron, 97km, 6u20, gem 15,3
Dag 10: Kressbron-Braz, 101 km, 6u36, gem 15,3
 

Geen nieuws, goed nieuws !

Jan is gisteravond toegekomen aan de Bodensee. Goed gereden met dag afstanden van rond de 100 km.  Niet al te mooi weer onderweg,  dikwijls tent nat inpakken...maar hij is er klaar voor, vandaag met zon, om  via  Oostenrijk de Alpen over te gaan !!  Misschien toch wel kans op internet  binnenkort zodat we een live verslag krijgen ...

Ik profiteer er tevens van om de prestatie van Katrijn even te melden. Zij, met het team de "Chocotoffies" stapte gisteren en deze nacht de 100 km Oxfam Trailwaker in de Hoge Venen. Ze is deze morgen aan de finish geraakt !! De eerste 50 km heb ik meegevolgd als begeleider  (met auto aan controlepunten) en de bijna 1000 stappers konden tot daar toe allemaal goed mee. Maar dan werd het zwaar en kwam de nacht en afwisselend een regenbui ...

Vader en dochter hebben goeie beentjes.
Wij vinden het geweldig !
Piet en Els

Zwischen Roer und Rhein.

Niet dus (dat van die camping). Om 4u30 ben ik mijn buren gaan vragen of ze nog zinnens waren deze nacht te gaan slapen.  Toen werd het rustiger.
De Roer (in Duitsland Rur) is een rustige rivier met af en toe een klein watervalletje.  Zo kom je zonder het te merken wat hogerop.  Een kilometerslang fietspad volgt de oever.  Meestal onverhard, maar het is droog, dus het fietst vlot.
Na Düren moet ik de oversteek maken naar de Rheinvallei.  Een eerste klimmetje van 9%, ook al is het maar 350 meter doet zeer.
Weids landbouwgebied en bossen wisselen elkaar af in een licht golvend landschap.  Ook al zitten er onweders links en rechts, ik kom er met enkele druppels vanaf.  Vandaag ook heel de dag haasje over gespeeld met een Holland koppel op weg naar Venetie.
´t Is hier niet heel toeristich, dus geen campings.  Dan maar een hotelletje.  Mijn korte nachtrust van daags voordien wordt hier flink ingehaald.  Toch lukte het me niet om bijtijds te vertekken.  Nog naar de klaagzang van de bejaarde hoteluitbater moeten luisteren: kinderen geen interesse, vrouw ziekelijk en er vandoor, geen klanten meer en geen overnemer te vinden voor een fatsoenlijke prijs.
In de voormiddag nog door een rustig landbouwgebied met af en toe een kort klimmetje. Dan in sneltreinvaart de Rheinvallei in even voor Remagen.  De eerste uren wat motregen, nadien bewolkt maar droog.  De Rhein ufer radweg wordt veel gebruikt, elke minuut kruis ik wel enkele fietstrekkers.
Aan de overkant van de Deutsche Ecke in Koblenz vond ik een camping.  Eigenlijk gesloten sinds gisteren, maar voor een nacht kon ik er nog bij.  Het motregende alweer toen ik mijn tent installeerde.

Tot spoedig

Jan

Dag 3: zon  22 aug., Roermond-Zulpich, 102 km, 6u16, gem 19,2
Dag 4: maan 23 aug., Zulpich-Koblenz, 106 km, 6u27, gem 16,4

Limburg fietsparadijs.

Er zat natuurlijk ook nog een stukje Antwerpse Kempen bij.  Over het jaagpad langs de vaart (kanaal Schoten-Dessel) fietsen is ook leuk natuurlijk.
Limburg met zijn smalle verharde paden door bossen, met zijn rustige wegen door landelijk gebied nodigt echt uit om er te gaan fietsen. Het enige niveau-verschil is af en toe een brug over kanaal of snelweg.
Roermond ligt aan de Maas, en is daarbij omgeven door heel wat meren.  Waterrecreatie is alom tegenwoordig. Een grote camping vol met Duitsers en dat op een zaterdag.  Hopelijk blijt het vannacht wat rustig.
Een knus stadje en terrasjesweer, dat is genieten zeker?

Dag 2: zat. 21 aug, Beerse-Roermond, 119 km, 6u20, gem. 18,7 km.

De kop is er af:

Iets vroeger gestopt op het werk en van de eerste dag een proloogje gemaakt samen met Els.  En wat is er leuker om je fietstocht te starten dan de eerste avond in de watten te worden gelegd door familie Mia (zus van Els) en Jos.
Vandaag begint het echte werk. Het weer ziet er veelbelovend uit, zon, warm en de wind van achter.  Wat kan je meer wensen.
Tot binnenkort.

Jan

Dag 1 : vrijdag 20 aug; Stabroek - Beerse, 44 km, 2u36, gem 17km