Als je ze wat groter wil zien kan je hierboven op de foto klikken.
donderdag 23 september 2010
zondag 19 september 2010
Brrr...
Toch even wennen toen ik vrijdagavond in Charleroi landde. De t°-shock was niet min. Van tegen de dertig naar dik onder de twintig.
Fiets en bagage (netjes verpakt in kartonnen dozen) bleven achter op de camping voor firma Soetens. De bus van camping Smeraldo naar het station van Anguillera reed inderdaad niet frequent. Met autostop dan maar. Met de tweede wagen was ik reeds weg en netjes afgezet aan 't station. Nam wel de verkeerde trein (van Rome weg), maar had het snel door. Via de metro naar Termini. Gelukkig had ik tijd genoeg want om een ticket en de plaats van de shuttle-bus naar Roma-Ciampino te vinden was even zoeken.
Ryanair was 2 uur in vertraging, en dan nog met bus-trein-bus naar huis.
Rond 23u15 deed Els de deur open en zat ik even later voor een dampend bord uit de thuiskeuken.
"Fietsen naar .. Rome" behoort tot de mooie herinneringen.
Jan
Fiets en bagage (netjes verpakt in kartonnen dozen) bleven achter op de camping voor firma Soetens. De bus van camping Smeraldo naar het station van Anguillera reed inderdaad niet frequent. Met autostop dan maar. Met de tweede wagen was ik reeds weg en netjes afgezet aan 't station. Nam wel de verkeerde trein (van Rome weg), maar had het snel door. Via de metro naar Termini. Gelukkig had ik tijd genoeg want om een ticket en de plaats van de shuttle-bus naar Roma-Ciampino te vinden was even zoeken.
Ryanair was 2 uur in vertraging, en dan nog met bus-trein-bus naar huis.
Rond 23u15 deed Els de deur open en zat ik even later voor een dampend bord uit de thuiskeuken.
"Fietsen naar .. Rome" behoort tot de mooie herinneringen.
Jan
donderdag 16 september 2010
Roma en Smeraldo
Rome bezoeken met May doet deuren openen waar je als gewone toerist niet binnenkomt. Een Nederlander heeft dat veel minder, wat ik gemakshalve maar bedeesdheid zal noemen. In zijn zoektocht naar een oorkonde voor zijn stempels onderweg verzameld als pelgrim, werden we een hele tijd onderhouden door een oudere maar best wel sympathieke priester, werden we ondervraagd, kregen we de zegen, werden we rondgeleid langs het graf van Petrus ... en kregen we onze oorkonde ondertekend door een kardinaal.
We zijn ook nog op audientie geweest bij de paus samen met enkele duizenden anderen (hij was dus nog wel thuis). Als je ergens op bezoek bent ga je de baas toch even dag zeggen, ook al heb je het niet zo voor hem.
De Friezenkerk leverde ook nog een oorkonde af. Nederlanders zoeken mekaar overal op en 't schijnt dat Vlamingen allicht ook nog Friese roots hebben. De St Jan Van Lateranen moest de duimen leggen voor St Pieter, maar is zelf ook wel imponerend.
Het kolossale coloseum , Forum Romanum en Palatino, daar ben je ook even mee bezig. Ook al zijn het dikwijls maar een hoop resterende stenen, de geschiedenis die er achter zit heeft lange tijd een groot deel van de wereldgeschiedenis beheerst.
Metro's zijn allicht in elke groostad hetzelfde. als haringen in een doosje snel van hier naar daar.
Feliano, Corry en Piet, Wim en Sandra, Eddy en Lieve en alle anderen waarmee ik op deze fietrstocht in contact ben gekomen, samen ervaringen heb uitgewisseld, het was leuk jullie ontmoet te hebben.
En ook al ben je alleen op reis enkele dagen samen optrekken zoals met May de laatste dagen geeft toch een fikse meerwaarde.
Eenzaam? Alleen in mijn slaapzak, maar daar ik meestal goed moe was had ik er ook niet veel last van.
Vandaag dan naar camping Smeraldo aan het Lago di Bracciano, een veertigtal km ten noorden van Rome. Fiets en bagage worden vandaar naar huis vervoerd door firma Soetens. Een gemakkelijke oplossing zodat je zonder zorgen naar huis kan vliegen. Niet al te gemakkelijk te bereiken: terug een heel stuk bergop en dan een pseudo-autostrade die in de weg ligt. Een alternatieve weg opgezocht op Viamichelin, was ik na een tijdje kwijt. Gelukkig bleek het stukje vierbaansweg maar een 200m te zijn, dat viel dan nog mee.
Morgen dus met Openbaar vervoer naar het vliegveld ten zuiden van Rome en met Ryanair naar Charleroi en dan 's avonds thuis.
Jan
We zijn ook nog op audientie geweest bij de paus samen met enkele duizenden anderen (hij was dus nog wel thuis). Als je ergens op bezoek bent ga je de baas toch even dag zeggen, ook al heb je het niet zo voor hem.
De Friezenkerk leverde ook nog een oorkonde af. Nederlanders zoeken mekaar overal op en 't schijnt dat Vlamingen allicht ook nog Friese roots hebben. De St Jan Van Lateranen moest de duimen leggen voor St Pieter, maar is zelf ook wel imponerend.
Het kolossale coloseum , Forum Romanum en Palatino, daar ben je ook even mee bezig. Ook al zijn het dikwijls maar een hoop resterende stenen, de geschiedenis die er achter zit heeft lange tijd een groot deel van de wereldgeschiedenis beheerst.
Metro's zijn allicht in elke groostad hetzelfde. als haringen in een doosje snel van hier naar daar.
Feliano, Corry en Piet, Wim en Sandra, Eddy en Lieve en alle anderen waarmee ik op deze fietrstocht in contact ben gekomen, samen ervaringen heb uitgewisseld, het was leuk jullie ontmoet te hebben.
En ook al ben je alleen op reis enkele dagen samen optrekken zoals met May de laatste dagen geeft toch een fikse meerwaarde.
Eenzaam? Alleen in mijn slaapzak, maar daar ik meestal goed moe was had ik er ook niet veel last van.
Vandaag dan naar camping Smeraldo aan het Lago di Bracciano, een veertigtal km ten noorden van Rome. Fiets en bagage worden vandaar naar huis vervoerd door firma Soetens. Een gemakkelijke oplossing zodat je zonder zorgen naar huis kan vliegen. Niet al te gemakkelijk te bereiken: terug een heel stuk bergop en dan een pseudo-autostrade die in de weg ligt. Een alternatieve weg opgezocht op Viamichelin, was ik na een tijdje kwijt. Gelukkig bleek het stukje vierbaansweg maar een 200m te zijn, dat viel dan nog mee.
Morgen dus met Openbaar vervoer naar het vliegveld ten zuiden van Rome en met Ryanair naar Charleroi en dan 's avonds thuis.
Jan
maandag 13 september 2010
Roma: veni,vidi,vici.
Ondanks de vrij grote grappa van gisteravond, toch vlot uit de slaapzak geraakt vanmorgen. May besloot om langs de grote weg te fietsen om zijn onstoken nek wat te sparen. Ik dus de hellingen op via enkel mooi gelegen bergstadjes. Alvorens de afdaling aan te vatten richting Tiber nog door een golvend dor landschap met enkele chique villa's.
Op camping Tiber in Prima Porta 's middags de tent opgezet. Nadat we enkele km drukke wegen achter de rug hadden kwamen we op het fietspad langs de Tiber richting Rome. Een brugje in lamentabele toestand is volledig afgesloten, maar iedereen tilt er zijn fiets over. Blijkbaar al 2 jaar zo, Italiaanse toestanden... Met bepakking zou het een karwei zijn. Ook een bidonville van zigeuners contrasteerde erg met de sportcomplexen in de buurt. Ik wist niet dat in Wesr-Europa zulke toestanden nog bestonden.
De intocht op het St-Pietersplein (na 2140 km) deed wel wat: het einde van toch wel een zware tocht en de grootsheid die het plein uitstraalt. De paus is in congé, dus die zullen we niet te zien krijgen.
Nog terug naar de camping ( een 20 km); de volgende dagen worden bezoekdagen aan Rome zonder fiets.
Jan
Ma 13/9: Fiana Romano - Prima Porta - Roma - Prima Porta, 83 km, 5u28, gem 15,2, max 62
Op camping Tiber in Prima Porta 's middags de tent opgezet. Nadat we enkele km drukke wegen achter de rug hadden kwamen we op het fietspad langs de Tiber richting Rome. Een brugje in lamentabele toestand is volledig afgesloten, maar iedereen tilt er zijn fiets over. Blijkbaar al 2 jaar zo, Italiaanse toestanden... Met bepakking zou het een karwei zijn. Ook een bidonville van zigeuners contrasteerde erg met de sportcomplexen in de buurt. Ik wist niet dat in Wesr-Europa zulke toestanden nog bestonden.
De intocht op het St-Pietersplein (na 2140 km) deed wel wat: het einde van toch wel een zware tocht en de grootsheid die het plein uitstraalt. De paus is in congé, dus die zullen we niet te zien krijgen.
Nog terug naar de camping ( een 20 km); de volgende dagen worden bezoekdagen aan Rome zonder fiets.
Jan
Ma 13/9: Fiana Romano - Prima Porta - Roma - Prima Porta, 83 km, 5u28, gem 15,2, max 62
zondag 12 september 2010
Umbrie: mooi en meedogenloos
Umbrie (die 2 puntjes zijn niet te vinden op dit toetsenbord) is mooi. Dorpjes en stadjes hangen aan de hellingen of staan boven op een heuvel, met versterkingen en al. Dikwijls een prachtig zicht. Ook het zicht op de Tiber-vallei is majestueus. Een lappendeken vol afwisseling.
De tegenpool is natuurlijk dat je de ene helling na de andere krijgt, met serieuze percentages, vandaag zelf tot 12 %. Ook al zijn de etappes niet lang, ze zijn van de zwaarsten van de tocht.
May Quaedflieg, een gepensioneerde onderwijzer uit Nederlands Limburg, is mijn metgezel waarmee ik de laatste dagen mee optrek. Hij is iets sterker in het bergop fietsen maar het klikt wel.
Zaterdag passeerden we enkele km na Asissi de kluizenaarshut van Franciscus, waar ze een heuse kerk hadden rondgebouwd. Even na Narni (prachtig stadje op een heuvelrug, maar karwei om te bereiken) lag de camping. Leuke patron die een woordje Frans sprak en de liter wijn aan 2€50 smaakte lekker bij ons zelfgekookt potje.
Het weer is zonnig met wat wolken, vandaag zelfs tamelijk warm, zodat voor 't eerst ik ook eens in het campingzwembad dook ( alleh figuurlijk dan). Het krioelt hier van de Belgen, Hollanders en Duitsers op deze camping van waaruit je ook met een campingbus naar Rome kunt.Het einde is in zicht. Nog een fietsdag en de eeuwige stad ligt aan onze voeten. Maar allicht daarover later meer.
Jan
za 11/9: Assisi-Narni, 96 km, 5u56, gem 16,2
zo 12/9: Narni- Fiano Romana, 68 km, 4u28, gem 15,3
vrijdag 10 september 2010
Assisi-bezoekdag
De camping-bus brengt je tot in de stad. Kan het gemakkelijker.
Al kerk en religie wat de klok slaat. 't Is trouwens een van de belangrijkste christelijke pelgrimsoorden ter wereld sinds de Middeleeuwen.
Nu lopen er massa's toeristen rond. De soevenierswinkels zijn prominent aanwezig natuurlijk, al vind ik dat de dominantie in het straatbeeld onder controle is. Dat hebben ze hier stedebouwkundig goed aangepakt.
Assisi is een voorbeeld van erfgoedbewaring. De kerken zijn zeker het bezoeken waard, met natuurlijk de basiliek van Sint Franciscus voorop. Maar ook de kloosterkerk van Sint Petrus vind ik persoonlijk indrukwekkend.
Spijtig genoeg was ik vergeten om eieren naar de hoofdzetel van de Clarissen te doen want het weer was niet denderend. meestal zwaarbewolkt al bleef het beperkt tot een buitje. Clara, je weet wel, dat vriendinnetje van Franciscus heeft hier ook een grote kerk.
Vanavond nog naar het restaurant, alle uitgaven laat je hier op de camping op een chipkaart zetten en op het einde betalen. Gaat natuurlijk heel vlot ...
Salukes nog
Jan
Al kerk en religie wat de klok slaat. 't Is trouwens een van de belangrijkste christelijke pelgrimsoorden ter wereld sinds de Middeleeuwen.
Nu lopen er massa's toeristen rond. De soevenierswinkels zijn prominent aanwezig natuurlijk, al vind ik dat de dominantie in het straatbeeld onder controle is. Dat hebben ze hier stedebouwkundig goed aangepakt.
Assisi is een voorbeeld van erfgoedbewaring. De kerken zijn zeker het bezoeken waard, met natuurlijk de basiliek van Sint Franciscus voorop. Maar ook de kloosterkerk van Sint Petrus vind ik persoonlijk indrukwekkend.
Spijtig genoeg was ik vergeten om eieren naar de hoofdzetel van de Clarissen te doen want het weer was niet denderend. meestal zwaarbewolkt al bleef het beperkt tot een buitje. Clara, je weet wel, dat vriendinnetje van Franciscus heeft hier ook een grote kerk.
Vanavond nog naar het restaurant, alle uitgaven laat je hier op de camping op een chipkaart zetten en op het einde betalen. Gaat natuurlijk heel vlot ...
Salukes nog
Jan
donderdag 9 september 2010
Apennijnen - katten - Assisi
Hello, hier vanuit de camping in de vlakte onder Assisi. Een bezoek is voor morgen gepland, maar de indruk vanuit de verte is veelbelovend.
Dinsdag was de etappe van Ravenna naar San Piero in Bagno. Eerst nog een flink stuk Po-vlakte, maar de schimmen van de Apennijnen doken aldra op in de verte. De zon deed een poging maar kreeg maar niet de bovenhand. Getemperde temperaturen is goed fietsweer en de wind blies niet zo krachtig meer op kop. Via de Savio-vallei werd de bergen ingetrokken. Slingerend van dalwand naar dalwand kris-kras de autostrade naar Rome kruisend won ik hoogte (van 0 naar 450m). De camping nog even 2 km extra aan 5 tot 8 %, bleek gesloten, een hotelletje dan maar.
Woensdag werd een regendag: buien, onweders ... het kon niet op. Een stevige plensbui zonder beschutting en ik was net een verzopen kieken. Die dag was het ook de passage van de Apennijnen pas, 16 km klimmen, was niet van de poes (maar over katten seffens meer). De kleine natuurkamping in Cita di Castello lag onder een autostrade viaduct, echt rustig slapen was er dus niet bij. Spelende katten vonden het daarbij leuk op op mijn tent te klauteren, met hun nagels open. Een tiental gaatjes, de patron was gegeneerd, ik hoefde niet te betalen. Ook Corry en Piet (een koppel fietsende Nederlanders), kwamen voor de tweede dag op rij op de overnachtingsplaats terecht.
Vandaag was het weer een zomerse dag. Een stukje de vallei van de Tiber volgend en in de namiddag meer de heuvels in. Dus regelmatig ook op en af, maar niet te zwaar. 't Was trouwens een korte etappe maar mooi om te zien en morgen wacht dus zoals gezegd Asissi.
groetjes
Jan
Di 7/9: Ravenna - San Piero in Bagno, 97 km, 7u05, gem 13,6
Woe 8/9: San Piero in Bagno - Cita di Castello, 78 km, 5u47, gem 13,4
Do 9/9: Cita di Castello - Assisi, 70 km,4u35, gem 15,1
Dinsdag was de etappe van Ravenna naar San Piero in Bagno. Eerst nog een flink stuk Po-vlakte, maar de schimmen van de Apennijnen doken aldra op in de verte. De zon deed een poging maar kreeg maar niet de bovenhand. Getemperde temperaturen is goed fietsweer en de wind blies niet zo krachtig meer op kop. Via de Savio-vallei werd de bergen ingetrokken. Slingerend van dalwand naar dalwand kris-kras de autostrade naar Rome kruisend won ik hoogte (van 0 naar 450m). De camping nog even 2 km extra aan 5 tot 8 %, bleek gesloten, een hotelletje dan maar.
Woensdag werd een regendag: buien, onweders ... het kon niet op. Een stevige plensbui zonder beschutting en ik was net een verzopen kieken. Die dag was het ook de passage van de Apennijnen pas, 16 km klimmen, was niet van de poes (maar over katten seffens meer). De kleine natuurkamping in Cita di Castello lag onder een autostrade viaduct, echt rustig slapen was er dus niet bij. Spelende katten vonden het daarbij leuk op op mijn tent te klauteren, met hun nagels open. Een tiental gaatjes, de patron was gegeneerd, ik hoefde niet te betalen. Ook Corry en Piet (een koppel fietsende Nederlanders), kwamen voor de tweede dag op rij op de overnachtingsplaats terecht.
Vandaag was het weer een zomerse dag. Een stukje de vallei van de Tiber volgend en in de namiddag meer de heuvels in. Dus regelmatig ook op en af, maar niet te zwaar. 't Was trouwens een korte etappe maar mooi om te zien en morgen wacht dus zoals gezegd Asissi.
groetjes
Jan
Di 7/9: Ravenna - San Piero in Bagno, 97 km, 7u05, gem 13,6
Woe 8/9: San Piero in Bagno - Cita di Castello, 78 km, 5u47, gem 13,4
Do 9/9: Cita di Castello - Assisi, 70 km,4u35, gem 15,1
maandag 6 september 2010
Italiaanse rivier, 2 letters.
Hello, hier zijn we weer voor een overzichtje van de laatste dagen. Er is internetservice in de jeugdherberg in Ravenna, gemakkelijk dus.
Vorige donderdag was het weer een dagje fietsen langs de Via Claudia Augusta, een fietspad die van in oostenrijk gans de vallei van de Adige, want zo heet de Etsch nu in het Italiaans, volgt. Meestal vrij vlak en de autostrade is ook niet ver af meestal, maar ja alles moet die toch niet zo heel brede vallei.
Appels zijn ook niet meer zo dominant, de wijndruiven nemen stilaan over. Trento is de stad die ik passeer, gekend van de contrareformatieconcilies van vroeger.
's Avonds gekampeerd op het erf van een wijnboer (agriturismo). De jonge boer had het contact met gasten nodig om zijn gezichtsveld te verruimen, want met zijn collega's kon hij alleen over het weer klappen. Kun je voorstellen dat tijdens het avondmaal zijn eigen wijn rijkelijk vloeide.
Vrijdag. Het gebergte loopt stilaan naar zijn einde. Nog even een smallere kloof en het fietspad stuurt nog eens goed de heuvels op, kuitenbijters van 10%, leuk. Langs een soort aquaduct dat het water uit de bergen richting Verona stuurt begint op de duur wel te vervelen. Maar het weer is goed en weldra passeren we Verona, een 3-sterren stad, allicht de moeite om te bezoeken.
De bergen zijn nu voor een tijdje enkel nog iets dat je in de verte ziet. In de tuin van de Jeugdherberg van Montagnana kan je kamperen.
Het eerste weekend van september zijn het de jaarlijkse middeleeuwse feesten in de stad. Een moment om een rustdag in te lassen. Van de gelegenheid gebruik gemaakt om een handwasje te doen, een aperitiefje te drinken en wat dor de straten te flanneren op zijn Italiaans. Alleen iets minder uitgedost allicht. 's Namiddags was alles doods, dus ook maar gesiestat. Het was trouwens te heet om iets anders te doen.
Het spektakel, een echte middeleeuwse veldslag met ridders te paard en alles erop en er aan . Alleen ik begreep niets van al dat Italiaans gewauwel. De kantelen (Momtagnana is nog volledig ommuurd en met toegangspoorten enzo zoals oorspronkelijk) stonden in lichtelaaie (met vuurwerk), alleh leuk om eens te zien.
Zondag en maandag was het weer anders, zwaar bewolkt, maar niet koud. Onweders en buien her en der, maar ikzelf heb er buiten enkele druppels geen last van gehad. 't Is trouwens beter fietsen zo, zonder die hitte. Maar ja vlak landschap, en als de wind uit de verkeerde hoek komt en nogal sterk is, is het ook afzien en gaat het niet vooruit.
De Po is de cenrale as die dit vlakke polderland beheerst. Zware grond, alleen af en toe wat druiven en een andere bouwstijl, of we zouden ons nog thuis wanen. Er staan ook nog veel klassieke antennes op de daken en de Venetiaanse villa's hebben ook allure.
Zondagavond op de camping in Ferrara ben ik alles te weten gekomen over het Hollandse belastingssysteem. Nadien avondje uit in de stad met een Italiaan die zijn eerste stappen in fietsvakanties aan het zetten was (vooral om gezondheidsredenen). Hij sprak Frans (als kind verschillende jaren in Frankrijk gewoond), dus hij kon me heel wat vertellen over de Italiaanse way of life. We hebben het uitgetest, althans wat eten betreft, want dat kan je nergens beter natuurlijk.
Ik zit hier een 2-tal km van het centrum van Ravenna, dus een bezoekje lukt nog wel. Morgen na de middag komen de Apennijnen reeds in zicht in is het uit met dit vlakke land.
Groetjes en tot vermoelijk vanuit Assisi.
Jan
Do 2/9: Auer-Preabocco, 115km, 6u38, gem 17,3
Vr 3/9: Preabocco- Montagnana, 100km, 6u31, gem 15,4
Za 4/9: rustdag
Zo 5/9: Montagnada- Ferrara, 87km, 6u10, gem 16,2
Ma 6/9: Ferrara-Ravenna, 94km, 6u18, gem 14,9
Vorige donderdag was het weer een dagje fietsen langs de Via Claudia Augusta, een fietspad die van in oostenrijk gans de vallei van de Adige, want zo heet de Etsch nu in het Italiaans, volgt. Meestal vrij vlak en de autostrade is ook niet ver af meestal, maar ja alles moet die toch niet zo heel brede vallei.
Appels zijn ook niet meer zo dominant, de wijndruiven nemen stilaan over. Trento is de stad die ik passeer, gekend van de contrareformatieconcilies van vroeger.
's Avonds gekampeerd op het erf van een wijnboer (agriturismo). De jonge boer had het contact met gasten nodig om zijn gezichtsveld te verruimen, want met zijn collega's kon hij alleen over het weer klappen. Kun je voorstellen dat tijdens het avondmaal zijn eigen wijn rijkelijk vloeide.
Vrijdag. Het gebergte loopt stilaan naar zijn einde. Nog even een smallere kloof en het fietspad stuurt nog eens goed de heuvels op, kuitenbijters van 10%, leuk. Langs een soort aquaduct dat het water uit de bergen richting Verona stuurt begint op de duur wel te vervelen. Maar het weer is goed en weldra passeren we Verona, een 3-sterren stad, allicht de moeite om te bezoeken.
De bergen zijn nu voor een tijdje enkel nog iets dat je in de verte ziet. In de tuin van de Jeugdherberg van Montagnana kan je kamperen.
Het eerste weekend van september zijn het de jaarlijkse middeleeuwse feesten in de stad. Een moment om een rustdag in te lassen. Van de gelegenheid gebruik gemaakt om een handwasje te doen, een aperitiefje te drinken en wat dor de straten te flanneren op zijn Italiaans. Alleen iets minder uitgedost allicht. 's Namiddags was alles doods, dus ook maar gesiestat. Het was trouwens te heet om iets anders te doen.
Het spektakel, een echte middeleeuwse veldslag met ridders te paard en alles erop en er aan . Alleen ik begreep niets van al dat Italiaans gewauwel. De kantelen (Momtagnana is nog volledig ommuurd en met toegangspoorten enzo zoals oorspronkelijk) stonden in lichtelaaie (met vuurwerk), alleh leuk om eens te zien.
Zondag en maandag was het weer anders, zwaar bewolkt, maar niet koud. Onweders en buien her en der, maar ikzelf heb er buiten enkele druppels geen last van gehad. 't Is trouwens beter fietsen zo, zonder die hitte. Maar ja vlak landschap, en als de wind uit de verkeerde hoek komt en nogal sterk is, is het ook afzien en gaat het niet vooruit.
De Po is de cenrale as die dit vlakke polderland beheerst. Zware grond, alleen af en toe wat druiven en een andere bouwstijl, of we zouden ons nog thuis wanen. Er staan ook nog veel klassieke antennes op de daken en de Venetiaanse villa's hebben ook allure.
Zondagavond op de camping in Ferrara ben ik alles te weten gekomen over het Hollandse belastingssysteem. Nadien avondje uit in de stad met een Italiaan die zijn eerste stappen in fietsvakanties aan het zetten was (vooral om gezondheidsredenen). Hij sprak Frans (als kind verschillende jaren in Frankrijk gewoond), dus hij kon me heel wat vertellen over de Italiaanse way of life. We hebben het uitgetest, althans wat eten betreft, want dat kan je nergens beter natuurlijk.
Ik zit hier een 2-tal km van het centrum van Ravenna, dus een bezoekje lukt nog wel. Morgen na de middag komen de Apennijnen reeds in zicht in is het uit met dit vlakke land.
Groetjes en tot vermoelijk vanuit Assisi.
Jan
Do 2/9: Auer-Preabocco, 115km, 6u38, gem 17,3
Vr 3/9: Preabocco- Montagnana, 100km, 6u31, gem 15,4
Za 4/9: rustdag
Zo 5/9: Montagnada- Ferrara, 87km, 6u10, gem 16,2
Ma 6/9: Ferrara-Ravenna, 94km, 6u18, gem 14,9
donderdag 2 september 2010
Goede morgen uit Sud Tirol
Nog enkele kilometer en ik kom pas in het echte Italie. Nu nog in het Duitstalige Zuid Tirol. Taaltoestanden, we kennen dat.
Vorige zondagnacht en een stuk ´s morgens gans de tijd regen. Toen het eindelijk ophield ben ik mijn tocht naar de beklimming van de Arlbergpas begonnen. De stukken van 10% waren er iets te veel aan. Maar met regelmatig een rustpauze (soms om de enkele 100den meters) lukte het wel. Bijna boven begon het eerst te regenen en nadien kwam ik in een echte stevige sneeuwbui terecht. Blij dat ik de top op 1800 m bereikt had. Steile afdaling in de koude regen, ik ken wel leukere dingen. Dan maar overnachten in een hotel om alles wat te laten drogen.
Dinsdag begon nog regenachtig maar na de middag kwamen er al enkele gaten in het wolkendek. De Reschenpas (1420 m) is veel fietsvriendelijker, minder auto´s en ook minder steil, dus ook veel meer lotgenoten. De meesten hebben echter een stuk minder bagage bij zich dan ik. De aanloop naar de Reschenpas is de woest stromende Inn die ik lange tijd stroomopwaarts volgde.
Vooral de 6 km aan 7% klim naar Norberthohe, langs 11 genummerde haarspelbochten, was leuk. Juist te doen om een rustig tempo te behouden, precies zoals in de echte Ronde van Frankrijk. Maar die hun fiets weegt maar 7 of 8 kilo en zonder bagage en die coureurs wegen dan zeker zelf ook nog 20 kg minder.
Na de Reschenpas die reeds in Italie ligt nog een korte afdaling om te kamperen op een eenvoudige gemeentecamping samen met een stevige gure bergwind.
Die was er woendagmorgen nog maar met een gans blauwe hemel. Het ging nu verder langs de Etsch, een bergrivier, soms sterk dalend, meestal vals plat, maar ook in dalende zin.
De Via Claudia Augusta, genoemd naar een Romeinse keizer, is een fietstrace met Europese subsidie ontwikkeld, zeer druk bereden, en aangenaam voor mij, want zonnig en in dalende lijn.
De steden Meran en Bözen passeren de revue. En naast de omliggende bergen zijn het alleen maar appels en massa´s appels die er te zien zijn. Een zeer sterke monocultuur hier in Zuid Tirol en de oogst is momenteel bezig.
Gisteravond nog gezellig babbelend doorgebracht met een Duits koppel uit Munchen, samen met een flesje wijn. Echt eenzaam? Valt wel mee.
En nu verder weg richting Trento, Verona, de Po vlakte... en alleen maar Italiaans sprekenden ...
ciao
Jan
Dag 11: Braz-Landeck; 62 km, 5u11, gem 11,9
Dag 12: Landeck-Glurns; 81 km, 6u16, gem 13, max 60
Dag 13: Glurns-Auer, 108 km, 5u45, gem 18,7
Vorige zondagnacht en een stuk ´s morgens gans de tijd regen. Toen het eindelijk ophield ben ik mijn tocht naar de beklimming van de Arlbergpas begonnen. De stukken van 10% waren er iets te veel aan. Maar met regelmatig een rustpauze (soms om de enkele 100den meters) lukte het wel. Bijna boven begon het eerst te regenen en nadien kwam ik in een echte stevige sneeuwbui terecht. Blij dat ik de top op 1800 m bereikt had. Steile afdaling in de koude regen, ik ken wel leukere dingen. Dan maar overnachten in een hotel om alles wat te laten drogen.
Dinsdag begon nog regenachtig maar na de middag kwamen er al enkele gaten in het wolkendek. De Reschenpas (1420 m) is veel fietsvriendelijker, minder auto´s en ook minder steil, dus ook veel meer lotgenoten. De meesten hebben echter een stuk minder bagage bij zich dan ik. De aanloop naar de Reschenpas is de woest stromende Inn die ik lange tijd stroomopwaarts volgde.
Vooral de 6 km aan 7% klim naar Norberthohe, langs 11 genummerde haarspelbochten, was leuk. Juist te doen om een rustig tempo te behouden, precies zoals in de echte Ronde van Frankrijk. Maar die hun fiets weegt maar 7 of 8 kilo en zonder bagage en die coureurs wegen dan zeker zelf ook nog 20 kg minder.
Na de Reschenpas die reeds in Italie ligt nog een korte afdaling om te kamperen op een eenvoudige gemeentecamping samen met een stevige gure bergwind.
Die was er woendagmorgen nog maar met een gans blauwe hemel. Het ging nu verder langs de Etsch, een bergrivier, soms sterk dalend, meestal vals plat, maar ook in dalende zin.
De Via Claudia Augusta, genoemd naar een Romeinse keizer, is een fietstrace met Europese subsidie ontwikkeld, zeer druk bereden, en aangenaam voor mij, want zonnig en in dalende lijn.
De steden Meran en Bözen passeren de revue. En naast de omliggende bergen zijn het alleen maar appels en massa´s appels die er te zien zijn. Een zeer sterke monocultuur hier in Zuid Tirol en de oogst is momenteel bezig.
Gisteravond nog gezellig babbelend doorgebracht met een Duits koppel uit Munchen, samen met een flesje wijn. Echt eenzaam? Valt wel mee.
En nu verder weg richting Trento, Verona, de Po vlakte... en alleen maar Italiaans sprekenden ...
ciao
Jan
Dag 11: Braz-Landeck; 62 km, 5u11, gem 11,9
Dag 12: Landeck-Glurns; 81 km, 6u16, gem 13, max 60
Dag 13: Glurns-Auer, 108 km, 5u45, gem 18,7
Abonneren op:
Posts (Atom)
